مشکلات رابطه جنسي در معلولان ضايعه نخاعي

خبرگزاري آريا –

يکي از آن چيزهايي که معمولا در مباحث زناشويي فراموش مي‌شود، مشکلات زناشويي معلولان و ناتوانان جسمي است؛ افرادي که به انواع مشکلات حسي و حرکتي و عصبي دچار شده‌اند يا به علت ابتلا به بيماري‌هايي مثل ديابت و عوارض عصبي ناشي از آن در برقراري ارتباط زناشويي ناتوانند. اطلاعات بيشتر در اين باره را از خلال گفت‌وگو با دکتر اتفاق، متخصص طب فيزيکي و توان‌بخشي به دست آوريد.

آيا مشکلات زناشويي معلولان و ناتوانان جسمي، بيشتر مربوط به آقايان است يا در بانوان نيز ديده مي‌شود؟
معمولا بيشترين اختلال فعاليت زناشويي در افرادي رخ مي‌دهد که دچار ضايعات نخاعي شده‌اند و معمولا مردان بيشتر از زنان به اين نوع ضايعات دچار مي‌شوند چون کارهاي سخت و سنگين بيشتري انجام مي‌دهند و بيشتر از زنان در معرض خطر قرار دارند و از طرفي يکي از مهم‌ترين علل اين‌گونه ضايعات در مجروحان و جانبازان جنگ به وجود مي‌آيد که تقريبا همه آنان از مردان هستند.

درباره يکي از علل ناتواني يا بهتر بگوييم اختلال فعاليت زناشويي گفتيد. به جز ضايعات نخاعي علت ديگري هم وجود دارد؟ خود ضايعات نخاعي چه انواعي دارند؟
اصولا ضايعات منجر به اختلال فعاليت زناشويي را به دو قسمت عمده تقسيم مي‌کنند: ضايعات محيطي‌ و مرکزي.
محيطي و مرکزي يعني چه؟
اصول رابطه زناشويي بر اساس سلامت عروق و اعصاب حسي و حرکتي و سلامت ذهن است، يعني ذهن تخيل مي‌کند و اندام‌ها لمس مي‌کنند و اعصاب حسي پيام‌ها را به طرف مغز مي‌برند و پس از پردازش، اعصاب حرکتي پيام را به سوي اندام‌هاي تناسلي مي‌برند. اختلال در هر کدام از اين قسمت‌ها موجب اختلال در فعاليت زناشويي مي‌شود. اعصاب، بخش محيطي محسوب مي‌شوند و مغز و نخاع، بخش مرکزي. بيشترين علت اختلال فعاليت زناشويي معلولان را ضايعات محيطي تشکيل مي‌دهند.

ممکن است مثال بزنيد؟
براي مثال گاه افرادي که ناحيه کمرشان را به علت بيماري ديسک يا علت ديگر جراحي کرده‌اند و آسيبي در حين جراحي به آن وارد مي‌شود که ممکن است يا خود تنه عصبي و يا ريشه‌ها و يا شاخه‌هاي آنها آسيب ببيند که دچار اختلال در فعاليت زناشويي، اختلال در کنترل دفع ادرار و مدفوع و موارد ديگر مي‌شوند يا کساني که تحت عمل جراحي پروستات براي برداشتن يا نمونه‌برداري قرار مي‌گيرند ممکن است در معرض خطر باشند. افرادي مانند مجروحان و جانبازان جنگ نيز که به قطع کامل يا ناکامل نخاع ناحيه خاجي يا دنبالچه‌اي دچار مي‌شوند، در معرض اختلال فعاليت زناشويي قرار دارند.

آيا افرادي که نخاع سالم دارند اما مثلا به ديابت دچار مي‌شوند، ممکن است دچار اين‌گونه اختلالات شوند؟Image result for disability
البته! چون افراد مبتلا به ديابت که بيماري‌شان بخوبي کنترل نشده‌است، به اختلال فعاليت اعصاب خودکار سمپاتيک و پاراسمپاتيک دچار مي‌شوند، اين موضوع موجب تحريک ناقص اندام‌هاي تناسلي و نرسيدن به حالت آمادگي براي انجام دادن فعاليت زناشويي (يا همان نعوظ) و در نهايت ناتواني در برقراري ارتباط زناشويي يا ايمپوتنس مي‌شود.

قبل از اينکه درباره راهکارهاي درماني بپرسم، مي‌خواهم بدانم که ضايعات مرکزي چه‌قدر نقش دارند و شامل چه مواردي مي‌شوند؟
ضايعات اعصاب مرکزي معمولا در ناحيه بخش‌هاي فوقاني کمري و نخاع ناحيه سينه‌اي و گردني موجب اختلال در فعاليت زناشويي مي‌شود. اين افراد معمولا حالت اسپاستيک يا انقباض بيش از حد عضلات دارند و رفلکس‌ها يا واکنش‌هاي عصبي عضلاني خوب و تا حدي افزايش يافته دارند اما هماهنگي مناسبي در اندام‌هاي خود ندارند.Image result for disability

مثلا در هنگام ادرار کردن يا زمان رسيدن به اوج فعاليت زناشويي، اسفنکترها يا دريچه‌هاي ارادي و غيرارادي‌شان به خوبي عمل نمي‌کند. البته اين افراد معمولا به علت مشکلات طولاني مدت و مراقبت‌هاي زياد بهداشتي و درماني از نظر روان هم ممکن است مشکلي داشته باشند و مثلا به افسردگي در سطوح مختلف دچار باشند که اين موضوع، خود به ناتواني و اختلال فعاليت زناشويي اين افراد دامن مي‌زند. بيماري ام‌اس نيز نوعي ضايعه اعصاب مرکزي است که موجب اختلال در فعاليت زناشويي به علت ناتواني در آماده شدن براي فعاليت در 50 درصد افراد مي‌شود.

براي درمان آنها چه بايد کرد؟
مهم‌ترين بخش همين است. در درجه اول بايد به وضعيت بهداشت جسم و روان اين افراد توجه کرد چون به علت ناتواني در حرکت، مشکل رعايت موارد بهداشت فردي وجود دارد. از طرفي به علتي که گفتم، مسايل روان بايد در نظر گرفته شود تا انگيزه بيشتري در ارتباط زناشويي به وجود آيد. اين دو مورد خود نقش موثري در رفع اختلالات زناشويي بازي مي‌کنند.

آيا اين افراد حتما به نازايي دچار مي‌شوند يا مي‌توانند فرزند داشته باشند؟
درصدي از اين بيماران ممکن است نازا باشند اما ما بيماراني هم داشته‌ايم که تمام ريشه‌هاي نخاعي ناحيه خاجي آنها آسيب ديده بود و با همين درمان‌ها بچه‌دار شدند. درنهايت مي‌توان از روش آي‌وي‌اف هم براي گروهي که بچه‌دار نمي‌شوند، استفاده کرد.

درمان؛ انواع و اقسام
قبل از دارودرماني بايد شيوه تخيل صحيح را به اين بيماران ياد داد؛چون بخشي از يک فعاليت زناشويي، بخش تخيل است. پس از اين مرحله مي‌رسيم به مرحله تحريک. در مرحله تحريک در صورتي که ضايعه نخاعي، ناکامل باشد و بخشي از ارتباط عصبي باقي‌مانده باشد، داروهايي مانند سيلدنافيل و تادالافيل موثر است. براي کساني که به قطع کامل نخاع دچار شده‌اند، مي‌توان از وسايلي مانندپروتز يا دستگاه‌هاي مصنوعي و دستگاه‌هاي مکنده جريان خون آلت و در موارد قطع نخاع ناحيه خاجي، مي‌توان از وسايل کاشتني که تحريک الکتريکي ايجاد مي‌کنند، بهره برد.

براي اين افراد مي‌توان از داروي اکسي‌بوتينين که محرک سيستم پاراسمپاتيک است و داروي سيلدنافيل و تادالافيل که باز‌کننده عروق خوني است و موجب پرخون شدن آلت و در نهايت سبب نعوظ مي‌شود، استفاده کرد. همچنين براي اين افراد آموزش تخيل و استفاده از وسايل کمکي براي بيماراني با مشکلات شديدتر نيز کاربرد دارد. رعايت بهداشت و از همه مهم‌تر، پرداختن به مشکلات روان اين افراد بايد در صدر همه برنامه‌ها قرار گيرد.
منبع : سلامت
seemorgh.com

1 دیدگاه برای «مشکلات رابطه جنسي در معلولان ضايعه نخاعي»

  • 25 دی 1395 در t 15:40
    Permalink

    سلام من نخاعی گردنی هستم و مجردم هستم
    چرا نگفتین چه مزایایی میتونه داشته باشه کمک درمان میشه امید زندگی بیشتر میشه چرا فرهنگ سازی نمکنن و همه میگن یک نخاعی نیاز نداره تا کی باید حسی که توی نخاعی هست سرکوفت بشه چرا تقویت نشه چه قدر متاسفام برای خودمون که حق زندگی و ازمون گرفتن

    پاسخ دادن

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: