جشن شکست حصار معلولیت

قشر معلول از افراد نیازمندی است که از نظر اجتماعی و اقتصادی و غیره به شدت مورد ظلم قرار می گیرد/ نرخ بیکاری برای افراد دارای معلولیت درحال حاضر 40 درصد است و همین نرخ ازدواج در میان معلولان را کاهش داده است

قانوندرشرایطی که جوانان کمتر تمایلی برای ازدواج دارند و اگر هم داشته باشند، معیارشان پول و زیبایی است، در این مکان انتخابی از جنسی دیگر اتفاق افتاده است. انتخابی با معیاری متفاوت از آنچه این روزها در میان جوانان این مرز و بوم می‌بینیم؛ معیاری برای انتخاب یک عمر زندگی از جنسی دیگر. نخستين چیزی که با دیدن یک فرد معلول به ذهن می‌رسد نقص است اما باور توانمندی این افراد، آدمی از جنسی دیگر می خواهد.

چند شب قبل، مراسمي در برج ميلاد تهران براي ازدواج 110 زوج معلول برگزار شد تا آغاز زندگي‌شان را جشن بگيرند و به همگان، همت بلندشان را نشان دهند. مراسم ازدواج معلولان اما در شرايطي برگزار شد كه معلولان همچون هميشه بازهم تنها بودند و در سالن بزرگ ميلاد، نه از مسئولان دولتي خبري بود و نه آن‌ها كه داعيه حمايت از معلولان را داشتند.

اين زوج هاي معلول در حالي آغاز زندگي مشترك‌شان را جشن گرفتند كه چشم ها منتظر بود تا مسئولان حتي در حمايت ظاهري هم كه شده، در مراسم جشن ازدواج حضور پيدا كنند و دلگرمي براي اين زوج ها باشند. نه از مسئولان وزارت رفاه خبري بود و نه از بهزيستي و شهرداري تهران اما معاون فرهنگي و برخي از مديران اين معاونت حضور داشتند تا در میان جمعی باشندکه به‌خاطر مهربانی‌هایشان دور هم جمع شده بودند تا بهترین شب زندگی معلولانی را جشن بگیرند و جای خالی بسیاری از مسئولین حس شود.

در این مراسم تعدادی از زوج ها معلول نبودند و انتخاب کرده بودند تا با یک فرد معلول ازدواج کنند.معلولانی که در تمام سال های زندگی شان با همه کم کاستی‌ها و کم لطفی هایی که در حق شان روا شده بود اما با قدرت خود را در عرصه اجتماع ثابت کردند. با پشت سر گذاشتن همه بالا و پایین های مسیر زندگی شان در بهترین شب زندگی شان دور هم جمع شدند تا در بازار سرد ازدواج، گرماي تازه اي را در زندگي خود حس كنند.با همه این توضیحاتی که رفت، معلولان خودشان برای خودشان و به همت خیرخواهان، شبی به یادماندنی را رقم زدند.

معلولیت، محدودیت نیست

شور و شوق معلولان از حضور در جشني با شكوه براي آغاز زندگي، هرگز وصف شدني نيست. در ميان زوج هاي حضار در مراسم، هم زوجين معلول حضور داشت و هم زوجيني كه يكي از آن‌ها سالم و ديگري معلول بود.

یکی از زوج های سالم در گفت‌وگو با خبرنگار «قانون» درباره علت انتخابش می گوید: «تا وقتی سالم هستیم فکر می کنیم بیماری برای ما نیست اما همین که یک فردی را می بینیم که معلول است، تازه قدر سلامتی خود را می دانیم. علت انتخاب من قدرت اراده ای بود که در همسرم دیدم. او علی رغم اینکه معلول است، توانمندی‌هایی دارد که در بسیاری از افراد سالم دیده نمی‌شود».

زوج دیگری با اشاره به اینکه معلولیت، محدودیتی نمی آورد، می گوید: «بسیاری از افراد معلول هستند که از فرصت معلولیت شان استفاده می کنند تا فرد موثری در اجتماع باشند. بسیاری از همین معلول ها توانمندی شان دقیقا در عضوی است که نقص دارند. همسر من علی رغم نقصی که در دست و پاهایش دارد اما نقاش قابلی است. همین توانمندی او باعث شد من بیشتر به خودم بیایم و سلامتی خود را جدی بگیرم».

نرخ بیکاری 40 درصدی معلولان

«علی همت محمودنژاد»، رییس انجمن دفاع از حقوق معلولان ايران كه سخناني كوتاه در اين مراسم داشت، در حاشيه جشن ازدواج معلولان در گفت‌وگو با «قانون» از نیازمندی‌های معلولان برای ادامه حیات شان در جامعه گفت. وی با اشاره به اینکه رییس یک مجموعه غیر دولتی است، می‌گوید: ما یک نهاد مدنی هستیم و وظیفه ما بسترسازی مناسب برای فرهنگ ازدواج است. در صورتی‌که مسائل معیشتی برعهده دولت است و قطعا دولت باید در این زمینه وظیفه خود را بپذیرد.رییس انجمن دفاع از حقوق معلولان یکی از عمده ترین مشکلات پیش روی زوج های جوان معلول را، نداشتن مسکن اعلام می کند.

وی به دغدغه افراد سالم به نداشتن مسکن هم اذعان دارد اما این مساله را برای قشر معلول مهم‌تر و جدی تر می داند. محمود نژاد با اشاره به اهمیت داشتن شغل پایدار برای معلولین می گوید:« نرخ بیکاری برای افراد دارای معلولیت درحال حاضر 40 درصد است و این نرخ بیکاری باعث شده نرخ ازدواج به شدت در میان معلولان کاهش پیدا کند». وی فلسفه برگزاری جشنی که در برج میلاد برگزار شد را نیز به دلیل همین دغدغه های معلولان دانسته و می افزاید:« با کاهش نرخ ازدواج در میان افراد دارای معلولیت تصمیم گرفته شد تا چنین مراسمی برگزار شود تا حقوق افراد دارای معلولیت برای داشتن حق ازدواج در جامعه یادآوری شود».

هزینه بالای ایجاد شغل برای معلولان

در شرایط اقتصادی این روزهای کشور، ایجاد فرصت شغلی برای معلولین بسیار گران است و کارفرماها اقدامی برای ایجاد فرصت شغلی برای معلولین و جذب آن‌ها در بازار کار انجام نمی دهند زیرا دولت از آن‌ها حمایت نمی‌کند. محمود نژاد با اعلام اینکه ایجاد یک شغل پایدار برای هر فرد غیرمعلول 35 میلیون تومان حداقل هزینه دارد، می گوید: «درصورتی‌که همین هزینه برای هر فرد دارای معلولیت تا 60 میلیون تومان افزایش پیدا می کند ولازم است که در کارگاه‌های زودبازده و هزینه هایی که برای بخش های خصوصی و برای معلولان در نظر گرفته می شود، دولت همراهي كند».

وی می افزاید: «تمام این اقدامات صرفا از جانب ما نمی‌تواند به ثمر برسد و ما نقش مطالبه گری داریم. اگرچه در بحث مطالبه گری هم گاها با برخی محدودیت ها روبه‌رو می شویم و ما نمی توانیم از آن عبور کنیم. همه ما می دانیم که بخش مسکن و ساخت مسکن مهر باید انجام شود. بیش ازهزار و 50 واحد مسکونی مسکن مهرمعلولان در هشتگرد نیمه کاره مانده است. که کسی خود را ملزم نمی داند که انجام دهد. این درحالیست که معلولین حق خود را پرداخته اند و مسکن مهری که قرار بود 2 یا 3 ساله تحویل داده شود، بیش از 13 سال است که به افراد معلول تحویل داده نشده است».

محمودنژاد از امیدهای از دست رفته معلولان برای داشتن مسکن می گوید. وی ادامه می دهد: «افراد معلول به امید خانه دار شدن، ودیعه مسکن و اجاره مسکن خودشان را گرفته اند و به عنوان سهم آورده، پرداخت کردند ولی دولت در برگردان حق این افراد کوتاهی کرد. از سوی دیگر وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی، مسئولیت ایجاد شغل برای افراد معلول را با توجه به وضعیت جسمی شان دارد. متاسفانه این ارگان هم واقعا خود را مسئول می داند. همانطور که وزارت راه و شهرسازی خود را در قبال تامین مسکن افراد معلول مسئول نمی داند. قشر معلول از افراد نیازمندی است که از نظر اجتماعی و اقتصادی و غیره به شدت مورد ظلم قرار می گیرد.»

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: